از خون های آلوده تا پرندگان مهاجر
به گزارش این با من، مرور انتخاب تماشاگران در سه دوره اخیر سینماحقیقت نشان میدهد مخاطبان این جشنواره در کنار موضوعات اجتماعی و محیط زیستی، همچنان به روایتهای انسانی، شخصی و پرکشش واکنش نشان می دهند؛ در آستانه بیستمین دوره جشنواره بین المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت»، باید دید انتخاب تماشاگران به کدام سو می رود.
خبرآنلاین: جشنواره «سینماحقیقت» در طول سالهای برگزاری خود تنها محلی برای نمایش و رقابت فیلمهای مستند نبوده و به یکی از مهم ترین محل های مواجهه مخاطب با داستانهای واقعی تبدیل گشته است. هر سال در ایام برگزاری جشنواره، برای بعضی فیلمها صحنه های آشنایی شکل می گیرد. سالن هایی که خیلی زود پر می شوند، تماشاگرانی که برای رسیدن به یک فیلم در صف می ایستند و گاهی جمعیتی که پشت درهای سالن منتظر می مانند تا شاید جایی برای تماشای فیلم مورد علاقه شان پیدا شود.
این استقبال، وقتی به انتخاب غائی تماشاگران نگاه می نماییم، معنای بیشتری پیدا می کند. مرور بهترین فیلمهای سه دوره اخیر سینماحقیقت از نگاه مخاطبان، تصویری از قصه هایی به دست می دهد که توانسته اند تماشاچی را با خود همراه کنند؛ از یک پرونده واقعی و قدیمی تا روایت رابطه ای پیچیده میان پدر و پسر و بالاخره، مواجهه یک خانواده روستایی با هزاران پرنده مهاجر
روایت یک پرونده واقعی و پرتعلیق در هفدهمین جشنواره «سینماحقیقت»، جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران به «قوی دل» ساخته علی فراهانی صدر رسید. مستندی که تهیه کنندگی آنرا سعید الهی به عهده داشت و به پرونده خون های آلوده به HIV پرداخت. شخصیت اصلی فیلم، احمد قوی دل، سال ها درگیر پیگیری این پرونده بود و روایت زندگی و تلاشهای او، فیلم را از یک موضوع فقط قضایی و اجتماعی فراتر می برد.
ایده اولیه گروه سازنده، ساخت فیلمی درباره ی کرونا و آثار آن در جامعه بود، اما جست وجوهای آنها در فضای مجازی سبب شد با پرونده خون های آلوده و نام احمد قوی دل مواجه شوند. آشنایی با قوی دل و دسترسی به اسناد و اطلاعات این پرونده، مسیر ساخت فیلم را عوض کرد. «قوی دل» در هفدهمین جشنواره «سینماحقیقت» علاوه بر جایزه ویژه تماشاگران، جایزه ویژه هیات داوران، جایزه ویژه شهید آوینی و جایزه دبیر جشنواره به شخصیت مستند را هم به دست آورد.
هجدهمین جشنواره؛ «تورگی»، روایت پسری که پناه پدرش شد
یک سال بعد، در هجدهمین دوره جشنواره «سینماحقیقت»، تماشاگران به سراغ قصه ای متفاوت رفتند. «تورگی» به کارگردانی توفیق حیدری و تهیه کنندگی محمد کارت، روایتی است که از زندگی شخصی کارگردان و تجربه زیسته او شکل گرفته و رابطه ای عاطفی میان یک پدر و پسر را به تصویر می کشد.
«تورگی» داستان پسری جوان است که برای پیدا کردن پدرش به حاشیه شهر می رود. پدری که سال ها پیش خانواده را ترک کرده و درگیر اعتیاد شده است. توفیق سر انجام پدرش را میان زباله ها، رنجور و تکیده پیدا می کند و از اینجا، قصه ای شکل می گیرد که در آن جای نقش های معمول پدر و فرزند تغییر می کند. این دفعه پسر است که باید تکیه گاه پدر شود و برای نجات او تلاش کند. همین وجه شخصی و عاطفی، «تورگی» را به روایتی نزدیک برای مخاطب تبدیل کرد و فیلم توانست عنوان بهترین فیلم از نگاه تماشاگران هجدهمین جشنواره «سینماحقیقت» را به دست آورد. توفیق حیدری برای دریافت این جایزه همراه مادر و خواهرش روی سن آمد، و به خانواده اش ادای دین کرد.
نوزدهمین سینماحقیقت؛ «کابوک»، دوراهی انتخاب میان طبیعت و معیشت
در نوزدهمین دوره جشنواره «سینماحقیقت» نوبت به یک قصه محیط زیستی رسید. «کابوک» ساخته جعفر صادقی، زندگی یک خانواده ۹ نفره در روستایی از استان گلستان را دنبال می کند؛ خانواده ای که از راه کشاورزی و باغ پرتقال زندگی می کنند و ناگهان با حضور هزاران پرنده مهاجر در باغ خود مواجه می شوند.
پرندگان روی درختان باغ لانه می سازند و آن چه در ابتدا اتفاقی ساده به نظر می آید، کم کم به تهدیدی جدی برای محصول و معیشت خانواده تبدیل می شود. اعضاء خانواده در مقابل یک دوراهی قرار می گیرند: از پرندگان محافظت کنند و خطر از میان رفتن محصول را قبول کنند یا برای حفظ باغ و زندگی خود با آنها مقابله کنند. «کابوک» از دل همین موقعیت، تقابل میان طبیعت و معیشت انسان را به تصویر می کشد و در نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» عنوان بهترین فیلم از نگاه تماشاگران را به دست آورد.
سه انتخاب، یک نقطه مشترک
مرور این سه انتخاب نشان میدهد تماشاگران در این سه سال الزاماً به سراغ یک ژانر یا موضوع ثابت نرفته اند، بلکه به قصه های واقعی و روایت هایی واکنش نشان داده اند که توانسته آنها را درگیر کند.
«قوی دل» مخاطب را با یک مطالبه اجتماعی و شخصیت اصلی آن همراه می کند، «تورگی» رابطه ای عاطفی میان پدر و پسر را به تصویر می کشد و «کابوک» مسئله محیط زیست را از دل زندگی یک خانواده روایت می کند.
وجه مشترک این سه فیلم در اینست که فقط درباره ی موضوع خود حرف نمی زنند، بلکه آنرا از مسیر آدم ها و تجربه زیسته آنها پیش می برند. تماشاچی با یک پرونده، اعتیاد یا بحران محیط زیستی تنها نمی ماند؛ او یک انسان را دنبال می کند که با مسئله ای واقعی روبه روست و چیزی برای از دست دادن دارد.
در آستانه برگزاری بیستمین دوره «سینماحقیقت»، این پرسش باردیگر مطرح است که تماشاگران این دفعه کدام قصه را انتخاب می کنند؟ در جشنواره ای که هر سال برای برخی فیلمها صف های طولانی شکل می گیرد و سالن ها مملو از تماشاچی می شوند، انتخاب مخاطب می تواند نشانه ای از نوع ارتباط او با سینمای مستند باشد؛ ارتباطی که در سه سال گذشته بالاتر از هر چیز بر پایه قصه، شخصیت و تجربه انسانی شکل گرفته است.
شاید پاسخ را باید در همان سالن های شلوغ جشنواره جست وجو کرد؛ جایی که تماشاچی بدنبال قصه ای است که ارزش منتظر ماندن و حتی ایستادن پشت در سالن را داشته باشد.
هر سه فیلم «قوی دل»، «تورگی» و «کابوک» از تولیدات مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمائی هستند؛ سه مستند با موضوع هایی متفاوت که در سه دوره پی در پی «سینماحقیقت» توانستند نظر تماشاگران را جلب کنند و عنوان بهترین فیلم از نگاه مخاطبان را به دست آورند
منبع: inbaman.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۴ بعلاوه ۴