از مرتضی ممیز تا علی اصغر بلوچ روایت نسلی که گرافیک ایران را ساخت

این با من: مراسم ستایش از استاد «مجید بلوچ» و دورهمی اعضاء انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران عصر پنجشنبه ۲۶ شهریور ۱۴۰۵ در سالن استاد شهناز خانه ی هنرمندان ایران اجرا شد.
به گزارش این با من به نقل از خبر آنلاین به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، امرالله فرهادی، طراح گرافیک پیشکسوت، با مروری بر پیشینه تشکیل نهادهای صنفی و هویتی این رشته، به نقش کلیدی مرتضی ممیز اشاره نمود و اظهار داشت: از همان سالهای نخستین بنیان گذاری انجمن، آقای ممیز وعده داد و متعهد شد که موزه گرافیک ایران را پایه گذاری کند؛ تلاشی خستگی ناپذیر و مستمر که ریشه در شیفتگی عمیق او به طراحی گرافیک داشت و بدون کمترین وقفه ای تا تحقق کامل این ایده مورد پیگیری قرار|گرفت.
او با تاکید بر جایگاه تکرارناپذیر نسل پیشگامان به عنوان سرمایه های نمادین این عرصه اضافه کرد: بدون هیچ مبالغه ای، این بزرگان جزو باارزش ترین سرمایه های طراحان گرافیک امروز به شمار می روند؛ انسان هایی که نه با ادعا، بلکه با هدایتگری، راه بری و تعامل مستقیم و تک به تک با نسل جوان، مسیر پیشرفت این رشته را گشودند.
شکل گیری ذائقه بصری در امتداد سنت
آیدین مهدی زاده، مدیرکل دفتر هنرهای تجسمی، ضمن اشاره به پیوستگی نسلی در تشکیل ادراک بصری مخاطبان، بر نقش پیشگامان هنر گرافیک در ارتقاء سلیقه عمومی تاکید کرد و اظهار داشت: نسل های بعد از شما همواره حامل حافظه تصویری برآمده از آثار پیشکسوتان هستند؛ ذائقه و سلیقه بصری ما و نسل های بعد، از دل همین فرم ها و تصاویری شکل می گیرد و منتقل می شود که استادان این عرصه در حافظه جمعی ثبت کرده اند.
او با تاکید بر ضرورت بازخوانی میراث تصویری پیشگامان اضافه کرد: اگر بخواهیم عناصر گرافیکی و الفبای بصری به یادگارمانده از استاد علی اصغر بلوچ را بازخوانی نماییم، درمی یابیم که بنیادین ترین خصوصیت این آثار، تجلی عمیق روح ایرانی است؛ هویتی مستقل و اصیل که نمونه های مشابه آن در گرافیک جهان بسادگی یافت نمی شود.
مردمی سازی هنر
جبرئیل نوکنده، نخستین رئیس کل موزه ملی ایران، ضمن اشاره به کارکرد بنیادین موزه ها در ساده سازی و در دسترس قرار دادن مفاهیم پیچیده برای جامعه، به موفقیت مهم استاد علی اصغر بلوچ در گرافیک کاربردی پرداخت و اظهار داشت: یکی از وظایف مهم ما در نهاد موزه اینست که موضوعی غامض و تخصصی را به زبانی روشن و قابل فهم برای عموم مردم تبدیل نماییم. کاری که استاد بلوچ انجام داد هم دقیقا همین بود؛ او گرافیک را از انحصار محافل تخصصی و دانشگاهی بیرون کشید و آنرا مستقیم به درون خانه و متن زندگی روزمره مردم برد.
او با تاکید بر پیوند بقای فرهنگ با میزان مشارکت جامعه اضافه کرد: هر دانش و هنری زمانی زنده، پویا و اثرگذار باقی می ماند که توده های مردم در آن سهمی بیابند و متولی درونی آن شوند. هنر و میراثی ماندگار است که در رگ های زیست اجتماعی جریان داشته باشد و استاد بلوچ گرافیک را به چنین جایگاهی در جامعه ایران رساند.
تلاش برای عبور از دشواری ها
بهرام کلهرنیا، رئیس هیأت مدیره انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، با تاکید بر اهداف والا و معرفتی این گردهمایی اضافه کرد: امروز دور هم جمع شده ایم تا اندیشه، فرهنگ و منش انسان و حکیم بزرگواری چون استاد بلوچ را به ستایش بنشینیم و دارایی های معنوی و مشترک خویش را به اشتراک بگذاریم. ما در نقاط پیوند فرهنگی گوناگونی با یکدیگر اشتراک داریم که پاسداری از آنها نیازمند همدلی و مراقبت همگانی است.
رئیس هیأت مدیره انجمن طراحان گرافیک با تکیه بر ضرورت چشم پوشی از کاستی های اجرایی و تمرکز بر ارزش های بنیادین صنف، جامعه بصری را به پشتیبانی جامع فراخواند و اظهار داشت: برای حفظ و ارتقاء میراث مشترکمان، به حمایت تک تک شما نیاز داریم. موزه گرافیک ایران یک دارایی ساده نیست، بلکه یک ارزش ملی است که صیانت از آن وظیفه ای همگانی بشمار می رود.
کلهرنیا در قسمت پایانی سخنان خود، با پیشنهادی قدرشناسانه و عاطفی در رابطه با پاسداشت مقام استاد بلوچ اظهار داشت: آرزو و افتخار بزرگ زندگی من این خواهد بود که روزی نام مبارک و ستودنی استاد مجید بلوچ بر تارک موزه گرافیک انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران بنشیند. پاسداشت این پیشگامان، پاسداشت کیان و هویت هنر گرافیک این سرزمین است.
مهسا بهادری- اتاق خبر خانه ی هنرمندان ایران
حرف آخر اینکه تشکیل ذائقه بصری در امتداد سنت آیدین مهدی زاده، مدیرکل دفتر هنرهای تجسمی، ضمن اشاره به پیوستگی نسلی در تشکیل ادراک بصری مخاطبان، بر نقش پیشگامان هنر گرافیک در ارتقاء سلیقه عمومی تصریح کرد و عنوان کرد: نسل های پس از شما همواره حامل حافظه تصویری برآمده از آثار پیشکسوتان هستند؛ ذائقه و سلیقه بصری ما و نسل های بعد، از دل همین فرم ها و تصاویری شکل می گیرد و منتقل می شود که استادان این عرصه در حافظه جمعی ثبت کرده اند. او با تکیه بر پیوند بقای فرهنگ با میزان مشارکت جامعه افزود: هر دانش و هنری زمانی زنده، پویا و اثرگذار باقی می ماند که توده های مردم در آن سهمی بیابند و متولی درونی آن شوند. ما در نقاط پیوند فرهنگی گوناگونی با یکدیگر اشتراک داریم که پاسداری از آنها نیازمند همدلی و مراقبت همگانی است.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۵ بعلاوه ۳