دهه هشتادی ها برای دیدن یک یوتیوبر نیامدند، برای دیده شدن آمدند!
این با من: چرا یک فراخوان ساده در شبکه اجتماعی، ناگهان هزاران نوجوان را به بزرگ ترین مرکز تجاری پایتخت می کشاند؟ آیا با یک «موج ساده سلبریتی پرستی» مواجه هستیم یا پای انباشت هیجانات فروخورده یک نسل در بین است؟
به گزارش این با من به نقل از خبر آنلاین، امیرحسین جلالی، روان پزشک اجتماعی در بخشی از گفتگوی خود با خبرآنلاین، از لایه پنهان حضور متراکم نوجوانان در حاشیه رویداد جنجالی اخیر پرده برمی دارد. به باور او، سرریز انرژی جمعی دهه هشتادی ها و نودی ها در ایران مال، حاصل فقدان فضاهای عمومی امن و کم هزینه برای شادی و فراغت این نسل است.
«این استقبال را نباید صرفا به «شیفتگی به یک سلبریتی» تقلیل داد. نوجوانان برای دیدن یک فرد نیامده بودند؛ برای دیده شدن به عنوان یک نسل هم آمده بودند. آنان در فضایی حضور بهم رساندند که می توانستند بدون توضیح دادن به والدین و نسل های پیشین، به علایق مشترک خود تعلق داشته باشند.»
او اضافه کرد: «برای نسلی که موقعیت های محدودتری برای تجمع آزاد، شادی جمعی، کنسرت، فعالیت گروهی و حضور کم هزینه در فضاهای عمومی دارد، یک برنامه ظاهراً ساده می تواند به رویدادی بزرگ تبدیل گردد. کمبود موقعیت های مشروع و امن برای باهم بودن، انرژی جمعی را از بین نمی برد؛ فقط آنرا در معدود موقعیت های موجود متراکم می کند. آن چه در ایران مال دیده شد تا حدودی نتیجه همین تراکم بود: انباشت نیاز به هیجان، تعلق، حضور و تجربه مشترک در یک مکان و یک زمان.»
متن کامل این گفت و گو را اینجا بخوانید.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۲ بعلاوه ۳