هشدار برای سینمای ایران طوفانی فرا می رسد
این با من: انتخاب رسایی و ثابتی به عنوان نایبان اول و دوم کمیسیون فرهنگی مجلس، زنگ خطری جدی برای جامعه هنری و خصوصاً اهالی سینماست. با تاکید بر سابقه فکری و عملی این چهره ها، باید خودرا برای روزهای پرتنش و سرشار از تصمیمات سهمگین برای هنر-صنعت فیلم و سینمای ایران آماده نماییم. نگاهی که می توان از آن انتظار داشت، نه تسهیلگری، و نه تنظیم گری مشارکتی که تشدید محدودیت ها و قفل های کور بر پیکره این صنعت خواهد بود.
اما این هشدار، ریشه در بی تفاوتی های دیرینه و راه بندان های قانونی گذشته دارد. خانه سینمای ایران در بهمن ماه ۱۳۸۷، با درک عمیق از تحولات اجتماعی و فنآوری بر ضرورت مشارکت نهادهای مدنی در تنظیم گری، دو پیشنویس اساسی را تدوین و تقدیم دولت و مجلس کرد: نخست، طرح تأسیس «سازمان نظام صنفی سینما» و دوم، «لایحه پشتیبانی از حقوق مادی و معنوی سازندگان آثار سینمایی». سوگمندانه این تلاش چندساله، با وجود پشتوانه کارشناسی، نه تنها به نتیجه نرسید که در سکوت و بی توجهی مقامات وقت دولت دکتر احمدی نژاد به خاک سپرده شد.
این ناکامی در این راه، بار دیگر در آذرماه سال قبل ناشی از بی عملی وزارت فرهنگ و ارشاد، درحال تکرار شدن است؛ زمانیکه خانه سینما پیشنویس «آیین نامه تولید و نمایش فیلم» را با دو رویکرد کلیدی و مترقی، یعنی حذف پروانه ساخت و اصلاح ساختار شورای صدور پروانه نمایش، به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ارائه نمود. هدف این بود که با کنار زدن بوروکراسی های زائد، نفس جدیدی به پیکره سینمای ایران دمیده شود. سینمایی که تا دو دهه پیش پرچمدار معرفی ایران فرهنگی در جهان بود. اما رفته رفته با فشار و ایجاد محدودیت بر فیلمسازان، خلاقیت و نوآوری جای خودرا به تولید گروه نازل آثار، سپرد.
در همین فاصله، عطش گروههای خاص برای تصاحب حوزه نظارت بر محتوا، خودرا بشکلی دیگر نشان داد. در سال ۱۴۰۱، انجمن صنفی شرکتهای نمایش ویدئویی آنلاین (VOD) طرح قانونی خودرا برای انتظام بخشیدن به تولید و نمایش فیلم و سریال تنظیم و به رییس مجلس تقدیم کرد؛ طرحی که آشکارا با حمایت نهاد غیر قانونی ساترا به انزوا و فراموشی سپرده شد. این در حالیست که صداوسیما و فرزند ناخلف آن، ساترا، بازهم با چنگ و دندان، زنحیره اعمال محدودیت بر آثار و فیلمسازان را در دست داشته و اجازه هیچ گونه رقابت یا مشارکت مدنی را نمی دهند.
حالا، با روی کار آمدن طیف تندروی پایداری در کمیسیون فرهنگی، نگرانی ها بیشتر از پیش است. انتظار می رود که با دوپینگ اصل ۸۵ قانون اساسی (که اجازه می دهد برخی طرح ها بدون تشریفات طولانی و با سرعت بیش تری نه در صحن علنی بلکه در کمیسیون موصوف، تصویب شوند)، شاهد تدوین قوانین غیرکارشناسی، ناهمسو با تحولات و مقتضیات روز و سختگیرانه تر از همیشه باشیم؛ قوانینی که به جای پشتیبانی از نوآوری در تولید و هنر، ضربات مهلک دیگری بر پیکر نحیف شده هنر صنعت فیلم و سینمای ایران وارد خواهند آورد.
آیا باز هم مقرر است صدای صنفی و کارشناسی جامعه اصناف سینمایی نادیده گرفته شود؟
عقلای مجلس باید میان پشتیبانی از مزیت فرهنگی این هنر صنعت و یا تسلیم در مقابل فشارهای افراطی، تکلیف خودرا روشن کند؛ وگرنه تاریک ترین فصل ممکن برای هنر هفتم ایران، در بهارستان رقم خواهد خورد.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۱ بعلاوه ۲